Persephone, Inanna, Psykhe, Karl Lear’in en küçük kızı, Perceval, Gılgameş, Herakles, Perseus, Orion mitolojide adı sıkça geçen kahramanlardan bazılarıdır. Ya da Yıldız Savaşları’nda Skywalker (yolculuğu kendisi seçen) ve Han Solo (kendini maceranın içinde bulan), Yüzüklerin Efendisi’nde Frodo (kendini maceranın içinde bulan) ve Aragorn (yolculuğu kendisi seçen). Mitolojide ya da filmlerde anlatılan kahraman hikayeleri aslında fantastik biçimde anlatılan bizim yaşamlarımızdır.

En zor problemleri çözen kişiler genellikle çözebileceğini düşünmediğimiz kişiler, yani bizim gibi kişiler olurlar ve bu da Joker’le ifade bulur. Dolayısıyla Joker bizizdir ve kahramandır.

Joker neşeli, kaygısız ama aynı zamanda tehlikeli olabilecek bir tavra işaret eder. Budalalığı temsil eder ama belki de bu kasti bir budalalıktır.

Marie Louise von Franz demiştir ki: “Budala... kişiliğin temel özgünlüğünü ve bütünlüğünü temsil eder... Bu bütünlük, zekadan veya özdenetimden ya da başka herhangi bir şeyden çok daha önemlidir. Durumu kurtaran ise özgünlüktür.”

Beyaz güneş bunun budalalıktan abdallığa, yani aptallıktan abdallığa giden yol olduğunu gösterir. Yolculuk sonunda soytarı gene sade ve mütevazidir, ama çocukça saflığı bir bilgelik kazanmıştır. Köpek ise bu yolculuktaki içgüdülerin ve diğer rehberlerin yardımını temsil eder. Arkadaki tepeler katetmesi gereken yolu gösterir ve bu tepeler Ermiş’in evidir. Ermiş kendini bilmeyi ifade eder ve ilk eşiktir. Bohçaya gelince, Sheldon Kopp bu bohçayı “kullanılmayan bilgilerin çantası" diye tanımlamıştır.

Joker ya hiç bir şey bilmiyordur ya da bildiklerini kullanmıyordur. Bu nedenle bildiklerinden dolayı engellenmiş ya da bloke olmuş durumda değildir.

Bir diğer anlamda Joker içimizdeki çocuğu simgeler ve biliriz ki bu çocuk daima yeni şeyleri denemeyi, keyifle bilinmeyen yollara gitmeyi sever. Bu önyargısız açıklık gerçekten yeni olan bir şeyi öğrenmek için en iyi yaklaşımdır. Bu nedenle Waite bu karta “bilgiyi arayan akıl demiştir”.

Sayısal anlamda bakacak olursak, sıfır sayısı Arapça “sifra” yani şifre kelimesinden türemiştir. Görünen bir değeri olmamakla birlikte sonsuz olasılıklar barındıran ve eksik olan her sayının yerine geçebilecek bir değerdir. Mayalar, ki sıfır kavramını ilk keşfeden onlar olmuşlardır, bu sayı için sembol olarak istiridye kabuğu ve salyangoz (spiral) kullanmışlardır. Salyangoz mevsimsel yenilenmenin, yani yeniden doğuşun simgesidir. İstiridye kabuğu da rahmi ve cenini simgeler. Mısırlılarda ise sıfır kozmik yumurta gibi bir olasılıklar bütününü temsil eder.